Plusy rozbicia dzielnicowego - Pomocy

Piotrus1pan [ ZbiQ2 ]

Plusy rozbicia dzielnicowego - Pomocy

Potrzebuje od was pomocy :) Z histy zadano mi pracę aby wymienić plusy rozbicia dzielnicowego narazie mam
-Rozwój Wsi
-Rozwój Miast
-Wzrost znaczenia duchowieństwa i możnych.

Jakie jeszcze są plusy rozbicia ? Bo jakoś mi więcej ciężko znaleź

Łyczek [ Legend ]

Okres dzielnicowy mimo wszystko był czasem intensywnego rozwoju gospodarczego i istotnych przemian społecznych. W rolnictwie upowszechnił się system trójpolówki, używanie ugoru jako pastwiska. Zaczęto używać nowocześniejszych narzędzi rolniczych. Stworzono immunitety - zwolnienia dóbr od danin i posług, co zmieniało sytuację wolnych chłopów. Lokowano miasta na prawie niemieckim, skodyfikowano także inne normy osadnicze (prawo polskie, średzkie). Wykształciły się samorządy wiejskie oraz ogólny zbiór reguł feudalnych.

Bardziej rozwinięte:

Inaczej za to przedstawiał się wpływ rozbicia na ekonomiczny rozwój Polski. Mało który okres w historii Polski przyczynił się w takiej mierze do rozwoju gospodarki i poprawy warunków życia. Napływ cudzoziemców z zachodu przyniósł ze sobą nowinki techniczne, gospodarcze, urzędowe. "Na przełomie XII i XIIIw. pojawiły się na ziemiach polskich inicjatywy dworów książęcych, zmierzające do lokowania na prawie "czynszowym"- a więc przy zastąpieniu danin w naturze płatnościami w gotówce- nowych osad miejskich, wyposarzonych w samorząd i znaczną niezależność od jurysdykcji monarszej." (J.Łojek: Polemiczna Historia Polski) Zakładano osady wiejskie. Fundowano z majątku rycerza-szlachcica ziemię w gospodarkę rolną kolonistom. Zostawali oni na kilkanaście lat zwolnieni z wszelkich płatności na rzecz szlachcica, a i gdy okres ten mijał, nie przekraczały 1/4 dochodów gospodarstwa. Założyciel wioski, najczęściej Niemiec, zostawał sołtysem i otrzymywał kilka łanów gruntu (1 łan= 16-24 dzisiejsze hektary), reszta osadników otrzymywała po łanie. Warunki takie były o wiele bardziej komfortowe niż dotychczasowe, gdziechłopi mięli b. ograniczone prawo opuszczenia ziemi, lub w ogóle go nie mięli. Nie posiadali też sądownictwa, a na prawie niemieckim jak najbardziej. Nowe miasta wznoszono, wzorując się na stałym schemacie, uwzględniającym rynek, jako centrum, przy ulicach działki budowlane, na których miały się później znaleźć domy, niekoniecznie murowane. Takich ulic odchodzących od rynku było 4, 8 lub 12. Organizator (zasadźca) miasta stawał się jego wójtem, o zakresie obowiązków zbliżonym do sołtysa. Wójt i sołtys w przypadku wojny mięli służyć w chorągwi swego pana. Tego typu osadnictwo nazywane jest osadnictwem na prawie niemieckim, jako że przybyło do kraju z zachodu, ale tak naprawdę odzwierciedlało tendencje europejskie, a więc postęp. Gdyby taka działalność była konsekwentnie kontynuowana, kto wie jak bardzo różniłby się obecny wygląd RP? Nie zabrakło też zdobyczy technologicznych. Radło zaczęło być stopniowo wypierane przez sochę łopatkową, narzędzie typu rylcowego, w którym skibę odgarniała rozdwojona odkładnicą. Lepiej radziła sobie na terenach kamienistych, a jej łatwe zastosowanie zapewniło jej długowieczność. Została wycofana na pocz. XX wieku, można sobi więc wyobrazić, jakim błogosławieństwem była 800 lat temu! Podobnie, sierp został zastąpiony przez kosę, co zwiększało wydajność zbiorów.( Zacofanie wiejskie stworzyło zabobony wokół tego narzędzia. Nie wolno było kosić nim pszenicy, jedzonej przez ludzi, a tylko owies dla zwierząt, gdyż kosa jest i była atrybutem śmierci:) Wprowadzono koła wodne, tak ułatwiające pracę np. we młynie. Przede wszystkim wprowadzono nowy system upraw, zwany trójpolówką. Teren uprawy dzielono dotąd na 2 części, z których jedna była zasiewana, podczas gdy druga dawała już plony, i vice versa. Trójpolówka dzieliła ten obszar na 3, z czego jedna stała odłogiem, co wzbogacało glebę.