Karczma "Pod Poetyckim Smokiem" cz. 1181

27.02.2004

11:08

[1]

tygrysek [ behemot ]

Karczma "Pod Poetyckim Smokiem" cz. 1181

Witajcie!
Bufet jest czynny od 5:00 do 24:00 [dla potrzebujących non-stop, ale po godzinach obsługa we własnym zakresie]. Gościmy zbłąkanych, gdy tylko poczują, że na innych wątkach jest chwilowo podejrzanie cicho albo podejrzanie głośno. Za barem Holgan, Astrea (która okazała się doskonale nadawać do tej pracy i została postawiona za barem przez Szamana; należy także nadmienić, ze jest ona jedynym w swoim rodzaju Kryształowym Duszkiem i zgodziła się kolaborować z liczem Szamanem i służyć mu za kryształową kulę przepowiadającą przyszłość) i Szaman (uwaga: Szaman ma zawsze rację, nie może inaczej być!) mieszają magiczne drinki. Magini kręci się po sali, ale ostatnio bardzo rzadko wpada pochłonięta obowiązkami przy nowej klientce Karczmy (przewiduje jednak, że wkrótce sytuacja się unormuje i do lokalu wstawimy kołyskę ;-), MarCamper pilnuje porządku gwarantując bezpieczny odpoczynek, eros w kuchni miesza ... w kotle (na czas jakiś obowiązki jego przejął Mac, czym zaskarbił sobie wdzięczność tak gości jak i obsługi, która martwić zaczynała się faktem przedłużającego się urlopu erosa) i rothon - na zapleczu dba o interes oraz dokarmia świnkę, którą kiedyś przyniósł w darze.
W takim miejscu jak to nikogo zdziwić nie może obecność anioła. Ten nasz Anioł z Naderwanym Skrzydłem, jest o tyle wyjątkowy, że wiemy wszyscy, iż nie doje, nie dopije a będzie się interesował. AnankE wpada wieczorkiem, puka w szybkę i pije adamusowego grzańca, mi5aser - etatowy stały klient w koło opowiadający o EverQuest. Ostatnio rozgląda się trochę nerwowo wyczekując na moment, kiedy trzeba zmienić numerację. Adamus płaci za drinki wierszami sam przynosząc najlepsze alkohole świata i przygotowując doskonałego grzańca dla zziębniętych, a Gambit przynosi ze sobą świeczkę i koronkową chusteczkę. Zajmuje się także kominkiem, przed którym wygrzewa się z wyrazem błogostanu na twarzy Tygrysek, co jakiś czas zerkając jednak nerwowo na mi5asera, gdyż ten próbuje go uprzedzić przy zmianie numeracji w przerwach pomiędzy swoimi powieściami. Pellaeon dba o czystość, kontrolując z sanepidowską dokładnością wszystkie zakamarki i regularnie wyprowadza Ósmego na spacery (ale nie dane mu jest zaznać spokoju od służby we Flocie z powodu Yoghurta, który regularnie raportuje mu o sytuacji w walce z Rebeliantami i aktualizuje Imperialną stronę Holonetową):-). Nick Grzecha sugeruje różne grzechy, ale osobnik ten wsławił się szczególnym upodobaniem do numeracji rzymskiej i c(_) ;-) Odwiedza nas Alver the Gnom, a po jego uprzejmej propozycji dotyczącej naszej Karczmy "a może to też mam rozpieprzyć?!?" umieściliśmy go w stopce papieru firmowego. Teraz doczekaliśmy się - powrócił do nas z wojska na białym koniu. Attyla, mnich pochodzący ponoć od smoka, przechodząc wstępuje na zimny prysznic, poza tym zawsze wie kiedy wstać i wyjść :). Tofu ponownie opuścił nas i udał się do Japonii, skąd, jak obiecują sobie wszyscy, przywiezie nam furę egzotycznych prezentów (nie tylko herbatę ;)!!! Można tu też usłyszeć pieśni Wędrownego Barda i gromkie okrzyki imć Dymiona, który broni honoru kobiet i naszej Karczmy. JRK przynosi różne ciekawe rzeczy i pije wapno. Ostatnio mamy nowego dostawcę szmuglowanego piwa - Mr.JackSmitha, który zaczął też parać się pracą barmana i jest w tym debeściarski :-) Wieczorami lub nocą przychodzi Kerever cierpiący na bezsenność, odkąd po raz pierwszy odwiedził Sosarię. Śni o tej krainie na jawie. Wieczory i noce to też ulubione pory gnoma Desera, który wpada na piwo zawsze z nieodłącznym worem pełnym artefaktycznych artefaktów (ale nie posiada największego skarbu naszego barmana - samonapełniającego się kufelka +5 ;). Rankiem zjawia się krasnolud Kastore, znany Zabójca Trolli, przychodzi opowiadać o swych wyprawach i walkach stoczonych rzeczywiście lub jedynie zmyślonych. Nemeda gdzieś tu się czai w mrocznym kątku, szukasz magii nekromanckiej, wypowiedz jej imię a pojawi się od razu. Jest także Shadowmage, który z uporem godnym lepszej sprawy czatuje na to, żeby być pierwszym i gotów jest się z każdym pojedynkować na Fireball`e... ;-) NicK próbuje w przybudówce zorganizować gorzelnię - zamarzyło mu się piwo własnej produkcji. Ostatnio zaniedbał trochę warzenie piwa, poświęcając swoją uwagę Duszkowi, którą za obopólną zgodą usidlił i zaprowadził przed ołtarz (gwoli ścisłości to nie jest pewne, kto kogo gdzie zapędził, ale tak to w opowieściach bywa, że cny rycerz damę serca swego przed ołtarz prowadzi, a nie odwrotnie... ;))). Yosiaczek wsławiła się tym, że w ogniu dyskusji postanowiła zademonstrować swoje zdecydowanie i użyła czołgu (pożyczonego od Admirała Pellaeona) jako argumentu i wjechała do Karczmy przez... ścianę, co zmusiło obsługę do jej późniejszego magicznego odbudowania... [ściany, nie Yosiaczka] :-) Cóż, poza tym łączy ją trochę niejasny związek z porucznikiem Yoghurtem ;-) AQA natomiast uczy się od Admirała Pellaeona za niebiańsko wysokie stawki (ale w końcu sam Wielki Admirał udziela korepetycji... ;)) obsługi Generatora Czasoprzestrzennego, co może mieć dla naszej Karczmy wiekopomne konsekwencje... :-). Zdarzają się także historie jak z telenoweli, czego przykładem jest Pijus, który podejrzewa (z bliżej nie skonkretyzowanych powodów), że jest dawno zaginionym bratem Szamana (o czym ten oczywiście nic nie wie i wszystkiego się wypiera... ;)). Pojawił się także w naszej Karczmie silny desant z Wielkiego Miasta Portowego Północy, wśród którego wyróżnia się Rogue, będąca, co wiedzą dobrze poinformowani, blisko związana z Gambitem... Obok wejścia stanął słynny sprzedawca kiełbasek w bułce Dibbler - zachwala swój towar Gardło Sobie Podrzynając ceną. Nikt jednak nie próbuje jego kiełbasek dwukrotnie - świadczy to o roztropności miejscowej klienteli. Od czasu kiedy w ekipie mafii gdańskiej pojawiać się zaczął Ingham konieczne stało się zainstalowanie spluwaczek oraz wyłożenie dyżurnych szmat. Panowie maja bowiem dziwaczny zwyczaj witania się poprzez plucie. Z tamtych regionów przybywają czasem Pasterka i Kane: Dzicy Barbarzyńcy z Dalekiej Północy, siedzą i popijają grog zrobiony według przepisu Mamy Muminka, siejąc przy tym ogólny zamęt i spustoszenie w karczmianych zapasach... Z innego wielkiego miasta północy przybywa wielki spec od Half-life`a i Fallout`a imć Lechiander (zwiększa się w ten sposób znacząco nasz karczmiany potencjał wszechwiedzy... ;)
Jako że Karczma miejscem jest niezwykłym, niezwykłe są w niej także i najzwyklejsze zdawałoby się przedmioty. Ale w błędzie jest ten, kto tak będzie myślał - nawet nasze szafy maja swoje sekrety... Z takiej właśnie szafy (należącej nota bene do Holgan) wynurza się regularnie Puynny (z tego co udało się ustalić, jest to chyba skutek zabawy Generatorem Czasoprzestrzennym przez AQA... :)
Z żadnej szafy, ani innego wymiaru nie pochodzi Piotrasq, ale za to on sam przyprowadził do nas razu pewnego niezwykłego gościa: słonika koloru seledynowego, który od razu stał się nasza karczmianą tajemnicą... Magów dyżurnych u nas jak psów, ale tylko jeden sprawia szczególny kłopot :-) Zasłużył się Kanon przybytkowi, a ciągle: a to weny na zapis nie ma, a to skryba zwiał albo leży pijany. Jednak teraz błąd naprawiony i należne w stopce miejsce przyznajemy z przytupem! Nawet mniej uważny obserwator dostrzeże, że w okolicach szynkwasu kręcą się ostatnimi czasy jacyś podejrzani klienci. Jeden z jakąś kokardą? Gdy zapytać barmankę odpowie (po brzęknięciu monetą oczywiście), że to Osioł zwany KaPuhY, w pyszczku mający balonik, a na ogonku kokardkę. Kiedyś był Osłem pod ochroną, ale zmieniło się to w chwili kiedy wybrał nową drogę kariery - Kaloryfera Żeberkowego. Uważając na ostre zęby czterokopytnego na blacie baru cały czas próbuje przysiąść TrzyKawki. Hmmm, czyżby jedna kawa nie starczała? :-)
Widziano tutaj nawet VIPów pijących kakao, ale o tym sza -jesteśmy znani z dyskrecji :-)

W sezonie jesienno-zimowym podajemy wszystkim zziębniętym grzańce najróżniejszego sortu i w dowolnych ilościach (bardzo potrzebującym i bardzo zasłużonym nawet za przysłowiowe "Dziękuję" ;-) Poza tym na pięterku można spędzić noc - oddano właśnie do użytku wyremontowane pokoiki (które, należy dodać, zimą są dobrze ogrzewane, a latem klimatyzowane) . "Więc niech umierają słowa nasze - na to są, przez to są."

[Bar jest ciemny; kilka postaci siedzi przy kontuarze pijąc w milczeniu; nie mówiąc do siebie i nie patrząc na siebie trwają w cichym porozumieniu ludzi uprawiających rozpustę i oddających się nałogowi, a barman o twarzy apostoła rozumiejącego słabość ludzkiej natury stoi w półcieniu brzęcząc kostkami lodu i porusza się bezszelestnie z jednego końca baru na drugi niby bóg niegodziwości, wyposażony przez naturę w twarz ascety]

Poprzednia część:

27.02.2004

11:09

[2]

tygrysek [ behemot ]

rothonie, było do Desera i w sumie nie czytałem tego, ale już nadrabiam i odpowiadam.
Co do NFS:U to polecam grać na poziomie Hard, wtedy więcej przeszkadzajek jest na trasie i jest większa szansa, ze komputer, który oszukuje popełni błąd. Co do ilości przejechanych rajdów to zrobiłem w jeden dzień od rana do wieczora 68 rajdów za jednym zamachem, ale to mając już raz grę skończoną. Ważne jest to, iż nie da się rothonie skończyć grę na kierownicy, z powodu czasu reakcji ręka - kierownica. Polecam przesiąść się na klawiaturkę. Dużo szybciej i skuteczniej jeździło mi się z widoku z przodu samochodu niż zza tylniego zderzaka. Dodam jeszcze rothonie, że aby przejść grę należy nauczyć się trasy na pamięć, bo inaczej nie da się.
Rajdów jest 112 bo po przejechaniu 111'stego pojawia się legenda :) piękna legenda

29.02.2004

16:37

[126]

Holgan [ amazonka bez głowy ]

Mogę się Wam pochwalić jak mi na starość odbija. Znajoma zadzwoniła z radosną informacją, że podłapała pracę w stadninie koni jakieś 30 minut samochode ode mnie i że serdecznie zaprasza. Jako że kiedyś bardzo lubiłam i jeździłam to wczorja się wybraliśmy ze znajomymi odwiedzić Madgdę i trochu pojeździć. Magda doszła do wniosku że mi da taką trochę żwawszą klacz, o wdzięcznym imieniu Duma. Kazała tylko uważać bo lubi się ona wyrywać do przodu, czasami zrzuca (2 dni wcześniej zleciała z niej dziewczyna, która jest kaskaderką !!) a jak coś się jej nie podoba to dębuje (staje dęba). A ulubionym momentem do tych cyrkowych sztuczek jest chwila dopinania popręgu (dla niewtajemniczonych - siedząc w siodle niczego się nie trzymająć dociąga się sznurki trzymające siodło). Opreacja dopinania popręgu odbyła się spokojnie a Duma zachowywała się wzorcowo. W czasie jazdy na ujerzdżalni faktycznie strasznie chciała iść pierwsza i wyrywała do przodu ale po krótkiej "dydkusji" pojęła że nic z tego. Już się wydawało że wszystko będzie oki, a tu Duma się nudzić zaczęła. Położyła uszy po sobie, wyrwała się do przodu. Klacz przed nią - Luiza - machnęła ogonem jej po pysku. Duma zaczęła brykać (łeb w duł, zad do góry). Ja dzielnie się utrzymałam (aż pęczniałam z dumu :-p) a tak ponownie takie harce. Nagle krzyk - zleciała dziewczyna z Luizy :-)))))) Wszyscyy w śmiech że Duma szaleje aż z Luizy babka spadła (zaznaczam konie szły spacerkiem). Pojeździłyśmy godzinkę kiedy prowadząca zasugerowała żeby dać Dumę w teren (kilka osób jechała na spacer do lasu), ja żebym wsiadła na klacz Dolinę, z którą dziewczyna nie mogła sobie dać rady. Dolina za cholerę nie chciała przyspieszyć więc miałam ją "rozruszać" :-) a później iść osiodłać sobie jakiegoś wałacha. OKi. Dolina jest najłagodniejszą klaczą w stadninie i faktycznie trochę mułowatą. PO chyba 20 minutach udało mi się ją na tyle rozruszać że ładnie kłusowała nawet raz czy dwa weszła w galop. Siedziałam sobie spokojna i rozluźniona. Miałam jeszcze raz zrobić koło po ujerzdżalni i oddać Dolinę. Super jadę kłusem, spokojniutko a tu nagle Dolinie coś wpadło do tego spokojnego łba. Wpadła w galop ku mojemu zaskoczeniu i za cholerę nie chciała zwolnić. Mi wypadła noga ze strzenienia więc natychmiast zaczęłam tracić równowagę. A Dolina dalej galopuje juz drugie okrążenie. Jeszcze pół kółka się utrzymałam poczym zaliczyłam piękną klasyczną GLEBĘ :-))))) aż ziemia zadudniła. Od kilku osób które były świadkami upadku dostałam po 10 punktów za styl :-))
Byłam Twarda nie poddałam się i jeszcze godzinę pojeździłam przekonując tą cholerną klacz że drugi raz nie dam się wysadzić z siodła.
Jak wróciłam do domu byłam tak zmęczona że już o 19:30 położyłam się spać. Dziś rano wszystko mnie tak bolało że miałam wrażenie jakbym pod walec wpadła. Niestety < :-)> wśród koniarzy panuje zwyczaj, że za glębę stawia się pół litra. Więc zebrałam się w sobie poopatrywałam siniaki zabrałam kumpelę i pojechałyśmy do stadniny. Jak mnie dziewczyny zapytały czy chcę Dumę czy Dolinę wybrałam Dumę :-)))))) Jakoś nie mam ręki do łagodnych zwierząt :-p W każdym razie dziś obyło się bez upadku i co więcej moje szaleństwo skłoniło mnie do tego że się umówiłam na wtorek po pracy na wyjazd w teren :-))) Aż się sama tego boję... :-)